BÖYLE SEVDİM İŞTE Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.
Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle...
Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksık kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Sevdim işte ötesi yok..
HAYATIN CİLVESİ HAYATIN DERDİ,CİLESİ,HÜZÜNÜ,KEDERİ HİÇ BİTMEZ SANIRSIN SONU OLMAYAN BİR ÇUKURA DÜŞER GİBİ YANLIZ HİSSEDERSİN KENDİNİ BU YOLDA OYSAKİ SEN HAYATIN DERDİNİ ÇEKECEGİNE BIRAK HAYAT SENİN DERDİNİ ÇEKSİN ALDIRMA HİÇBİR ŞEYE, SALLA GİTSİN NASIL OLSA YALAN DEGİLMİ BU DÜNYA BIRAKIP GİTMEYECEGİZMİ ÖBÜR DÜNYAYA NE GEREK VAR KALP KIRMATA DÜŞMAN KAZANMAYA DOSTLUK DURURKEN, DÜŞMANLIK NİYE SEVGİ DURURKEN BU ÖFKE NİYE BU KİN BU NEFRET NİYE BAŞARAMIYOSAN EGER HAYAT OYUNUNU SADECE ROL YAP HAYAT SENİN O ACIYI ÇEKTİGİNİ ZANNETSİN BIRAK ÇALIŞSIN DEVAM ETSİN AMA SEN KENDİNİ ÜZME DEDİGİM GİBİ ALDIRMA SADECE ROL YAP GÖRÜCEKSİNKİ PEŞİNİ BIRAKICAKTIR DERT HAYALLERİNİN ARDINDAN KOŞ. BAŞARMAYI DENE, SEN YETERKİ İSTE GERİSİ KOLAY, GELİRRRR GEÇER... Beyaz Gülüm...
-
BİR AVUÇ TOZ Bilmemki şimdi ben neyim Kaç parçayım neredeyim belkide başladığım yerdeyim Şimdi hakikaten bir zerreyim Sensiz hiç yok gibiyim Arkada bıraktığın, küçük bir yığın Yokluğunda dağılan, ellerinden savrulan Bir avuç toz gibiyim Yavuz Selim KILIÇ
!!Uyari!!
RSS 2.0
Gösterim :
