Gördüklerimi görmemiş olmayı dileyecek kadar sustum Susanlara isyanla geçirdiğim ömrümün her çığlık anına ihanet edercesine sustum Ve susmanın ne acımasız bir eylem olduğunu anladığımda susanlara artan öfkemle bozdum sessziliği çoğaltan herşeyi Herkesi ve her sesi
Ağladım
Öylesine bir isyanın eşiğinden dönüyordum ki ;bildik tüm aynalar paramparça oluyordu inanç yüzlü bakışlarda Kime baksam ben kime baksam ayna hangi aynaya baksam paramparça! Gözbebeklerime baktığım yere batan cam kırıklarıydı öfkeli bulutları yağmuruna kavuşturan Bir damla.. Bir damla daha
Yağmur yaş olup oluk oluk akıyordu zamanda Her olukta biraz kan biraz tuzçokça keder doluyordu sokaklara
Gördüğü ateşe susarak atlayan ve ağladıkça durulan bir tebessümün hikayesiymişim İçten bir gülümseyişin ne çok yaralıyı hayata döndürüşüne şahit kılınmış hayat oyununda yarasına tebessüm basan bir gaziydim artık Aşkın gazabından sağ çıkmayı başaran