Yalnızlığımın tozlu raflarında eskimeyen bir şiirimdim sen
Hani aradan uzun yıllar geçse de hatırası hiç silinmeyen
Hayatımdan çıkmaz sandığım yüreğime yer eden…

Şimdi sen..
Eşkalime hüzün hükmü giydirdin de gittin
Yaşlı gözlerime baktında hiç mi sızlamadı yüreğin
Söylesene vefasız lâl mi oldu gönül dilin?
Kül ettim savurdum rüzgara aşkını
Bir daha karşıma çıkmayasın tek dileğim..


Aklım baştan gitti sanki elimde hep kalem kağıt
Susturamaz oldum yürekte dinmez bir ağıt
Gücün yeterse gel gelde gönüldeki hüznü sen dağıt..


Sorarım kalbim sana;
Yürekte yara her yer matem yeri sanki
Alıp başımı gitsem gönül huzura erer

BeNZeR KoNuLaR iLGiNiZi ÇeKeBiLiR