Konussana anne... Ömrümdeki tüm soru isaretlerine Bir cevap feda etsene Korkma anne...
Gelsen de "gitme" demem artik Gelsen "kal" da demem Ben anne özlemimi "anne"sizligime bürüdüm Sen yillardir bogazimda bir dügümdün; Yeni cözüldün...
Anne... Her sey yarim hayatimda Ögrendim ki; Gidenlerin ardindan hep yarim yasarmis insan Gidenlere inat yasarmis hep Simdi sana inat bir yasami yudumluyorum anne Dudagimda bulunan En bagiran sözcüklerimi sensizlige diziyorum
Gittin anne...
İdam sehpasina sürdün, "anne" ismini "Anne" bir savabin adiydi yüregimde Gidisinle baslamis bir savabin, Dönmeyisinle devam eden yanginlari...
Kac kisinin kimligini sana benzettim.. Kac kisiyi senin yerine koydum,kac kiside seni gördüm.. Biliyorum hic kimse sen gibi olamaz.. Bunları unutmak icin,ve her seyi tekrar basa sarmak icin nelerden vaz gecebilecegimi hic düsündün mü? Seni Unutmak mi? Öyle bir sansım olsaydi inan seni unutmak icin neler verirdim.. En başta kendimi.
Anne... "Anne"sizligim hüküm giymistir artik Gelme anne Alistim sensizlige...