Aşk ezdin yüreğimi nereye sığınacağımı bilemedim şimdi Aşk yaraladın kalbimi nerede tamir görecek söylemedin Bir ömrü paylaşmayı dilerken yanında gözyaşlarımı buldum yanaklarımda Bir fırtına gibi estin geldin kondun baharıma Sonra bir ayrılık çaldırdın mevsimin ne olduğunu anlamadım Öyle temiz hayallerim vardı ki soldurdun hiç düşünmeden Ne acımı aldın, ne canımı kucakladın Her güne yeniden başlayabilmekti tek istemim Yüreğinde yer bulsaydı minik yüreğim Ellerine konabilseydi üşüyen ellerim Saçlarına dokunabilseydi sadece gözlerim Sessizce gitmeseydin, aşk, yüreğimi ezmeseydin.