> Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. > Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım. > Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,okuyarak,dinleyerek değil.. > Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım. > Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım... > Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, > Neden hiç ağlamadığını anladım. > Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, > Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım. > Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş, > Çok acıttığında anladım. > Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, > Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım. > Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, > Yüreğini elime koyduğunda anladım. > ''Sana ihtiyacım var, gel! '' diyebilmekmiş güçlü olmak, > Sana ''git'' dediğimde anladım. > Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''diyebilmekmiş sevmek, > Git dediklerinde gittiğimde anladım. > Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl, zırıl ağlayan, > Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım... > Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, > Gerçekten pişman olduğumda anladım. > Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, > Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım. > Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, > Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. > Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş......