DiLiN YALAN SÖYLÜYOR

Tohumdun yüreğimde fidan oldun büyüdün,
Ağaç idin bağimda, çinar oldun yürüdün.

Nasil söküldün öyle,çatir çatir içimden,
Köklerin yüreğimde kan revan oldu birden.

Çali çirpi biraktin giderken yüreğimde,
Hepsi bir kiymik gibi beynimin her yerinde.

Dilin ne derse desin,gözün öyle demiyor,
Seni sevmedim derken,dilin yalan söylüyor.

Burasi Ulus parki,karşimiz Anadolu,
Gönlümün öbür yani ondan böyle sir dolu.

Yalnizim bu şehirde,hem de yapayanlizim,
Boğuluyorum gitme,şair olur bir yanim.

Yok böyle demiştim ben, yanliş anladim hemen,
Bunun hepsi hikaye,baştan komiğiz zaten.

Kendimizi kandirdik, kargalar güler buna,
Birde ciddiye aldik,karganin papuç damda.

Bu koca alemde biz,varla yok arasiyiz,
Olmasak da olurdu,varsak yaşamaliyiz.

Olmayacak duaya amin demeyelim biz,
Herkes kendi yoluna biz hep böyle gideriz...

Bedirhan Gökçe

AŞK



Hayatin hiziyla yaşadik o aşki
Her şey bir anda başladi
Yaşandi
Ve bitti...

Yan yana gidip de bir süre
Ayri yönlerde uzaklaşan
iki tren gibi...


YABANCI




YABANCI

Yabanci! Bir gün beni sevebilir misin?

Sana ellerimi uzattiğimda

Avuçlarina alip simsicak nefesinle

Küçücük bir öpücük

Kondurur musun ellerime.



Yüreğinde bana yer verir misin?

Başimi omuzuna koyduğumda

Okşar misin saçlarimi, ilik nefesinle

Fisildar misin kulağima sevgini

Küçücük bir öpücük

Kondurur musun dudaklarima

Gözlerime bakar misin sevgiyle



Benimle güler, benimle ağlar misin?

Beni sev yabanci! Dalgalarin kayalari sevmesi gibi

Hoyrat rüzgarin ağaçlari,

Kizgin güneşin topraği,

Yağmurun bitkileri sevmesi gibi

Sende beni delicesine sev yabanci!