Yolunu beklerim çaresizlikler icinde Güneş batar hüznüm karışır geceye Dokulur inciler gözlerimden birbir kavuşur sensizlik denizime Gönül bahçem sensiz nacar Ne yaparsam yapayım acmaz yediverenler Gidenlerim çok oldu yasamimdan Hiçbiri senin kadar acı vermedi yüreğime İmkansizliklar icinde manasizca bekliyorum bile bile Çıkıp gelmeyeceksin Bir daha kokun sinmeyecek üzerime Hatta yüzümü bile gormeyceksin Ama olsun seninle gecen zaman varya Herseye değermiş