Sevgili B., dediğin gibi anlattıklarını çok net anladım çünkü o duyguları biliyorum.

Çok genç evlenmiş olsan, sana içinde kalanların yanlış yollar gösterdiğini söyleyebilirdim ancak son derece normal bir zamanda evlenmişsin.

Yokluğuna alışmak bile tuhaf geliyor. Öyle büyük bir cendereden geçirdim ki kalbimi; bu sükunet ruhumu bozuyor.

Kana bulanmış ellerim, içimde öldürdüğüm sevdaların izlerini taşıyorum. Kaç hasret üstünde beklemişliğim var. Yüreğim gönül mezarlığı, gidenlerin ardından tebessümle bakıyorum.

Seni sevmekti beni özgür kılan, o yüzden hala bu aşka tutunuyorum. Aslında, bende seni öldürecek başka bir sevdaya çarpmadığım için henüz, hala sana kanamakta gönlüm!

Sen yüreğimin bir türlü bulunmayan adresinde, çocukluğuma ait bir iz gibisin. O günlere ait bir koku, bir şarkı, bir ses gibi; sen

Gece, yağmur, rüya… Aniden uyanıyorum, gecenin bir yarısı, saate bakıyorum. Her uykudan bir yerlere geç kalmışım hissiyle kalkıyorum. Aklımın altında ne gizli acaba?