Bir insan niçin evlenir?

Neden bir eş sahibi olur?

Bir ömrü birlikte yaşamak, acıları ve sevinçleri paylaşmak, topluma iyi bir nesil kazandırmak için… Esasen Hiç kimse mutsuz olmak ve hayatı kendisine zehir etmek için evlenmez…

 Başlangıçta herkesin güzel idealleri olur,

Mutlu olma hayalleri kurulur

Bu idealler ve hayaller evlilik sürecinde şu veya bu şekilde çoğu zaman gerçekleşmez.

Bu sefer yaşam ızdıraba dönüşür. Duygular körelir… Zevk almaz olursun hayattan, derin bir yalnızlık ve pişmanlık kaplar yüreğini… Tek teselliniz çocuklarınız olur… Evlilik öncesi kendiniz için kurduğunuz hayaller ve gerçekleştirmek istediğiniz idealler bitmiştir… Sadece çocuklarınız hatırına bile bile lades dersiniz yaşadığınız hayata…

Çoğu kez çözümsüz kaldığınızı hissedersiniz.

 Boşanmak, çözüm değil…

Evli kalmak, çözüm değil…

…

Çocuklarınızı düşünürsünüz…

Bitmeyen kavgalarda canından bezen çocuklarınızı…

Sizlerin geçimsizliği arasında sıkışıp kalan bir çocuklarınızı

Babanın yanına gittiğinde babasına hak veren, annesinin yanına gittiğinde annesine hak veren ve İkinizin arasında ezilip kalan çocuklarınızı…

Mutlu bir aile gördüğünde gözleri dolan çocuklarınızı…

Ve soruyorsunuz

Bu Tartışma ortamında büyüyen çocuğumun ruh sağlığı nasıl olur

Şayet Boşanmış olsam çocuğumun ruh sağlığı nasıl olur

Her iki durumda da Kişiliği nasıl gelişir Ne gibi travmalar yaşar

İleride Kendisi de bir aile kurduğunda bu yaşanmış olaylar onu nasıl etkiler…

…

Ve kendinizi düşünürsünüz…

Saygı ve sevgin kalmadığı, yürümeyen bir evliliği Bir ömür mutsuz kalma adına,  çocukların hatırına sürdürmeler…

İleri ki yıllarda canınıza tak ettiği zaman boşandığınızda, keşke baştan boşansaydım demeler ve geç kalmış pişmanlıklar…

Bir kez daha denemek adına film şeridi gibi tekrar tekrar başa almalar ve yine yorulmalar yine tıkanmalar…

Aşk kelimesini sevgi kelimesini duyup ta gizlice gözyaşı dökmeler… Sizin için uzak ve derinde olan duygulara…

Boşandıktan sonra sizi bekleyen puslu hayatı göz önüne getirmeler…

…

Böyle mi yaşasam?

 Ayrılsam mı?

Düşünürsünüz geceler boyu, cevabını bulma umudu ile altında yıkılıp kaldığınız soruları… Hangi çözümün eteğine tutunacağınızı…

Eliniz kolunuz bağlanır, çıkmaz bir sokağa kilitlenmiş gibi hissedersiniz kendinizi…

Karar verme yetinizi kaybedersiniz. Kararsızlık ruhunuzu kemirir durur…

Evliliğe kolayca evet dediğiniz gibi ayrılığa evet demek kolay olmuyor…

Ancak yaşadığınız hayatın içinde nefes alamaz duruma gelmişseniz; evlilik gibi boşanma da hayatın bir parçasıdır, tabi ki ayrılmak en doğrusudur.

Ama henüz birazcık nefes alabiliyorsanız, henüz sabır taşınız çatlamamış ise devam etmek daha mantıklı… Şöyle bir şey yapabilirsiniz bir seher vakti ruhunuzun en dingin olduğu zamanda bir kâğıt kalem alın elinize… Boşanma sonrası yaşayacağınız muhtemel sıkıntıları güzelce düşünüp yazın, sonrada evli iken yaşadığınız sıkıntıları yazın ve karşılaştırın eğer boşanmadan sonra yaşayacağınız sıkıntılar, evlilikte çekilenlerden daha fazla çıkmış ise evliliğe devam edin…

Bazı dertler vardır ki çetrefillidir çözümü çok zordur. Eğer sizde evliliğinizi çözümsüz bir dert olarak görüyorsanız yani boşanma ve evli kalma düşünceleri arasında bocalıyorsanız ve ömrünüz de bu şekilde geçip gidiyorsa sizin için sıkıntılı olan bu evliliği;

Sakat bir yanınız olarak kabul edin.

 Allahtan gelen sınama amaçlı bir sıkıntı olarak düşünün.

 Kaderimdir diyerek sabredin dua edin…

Kim bilir belki dualarınız kabul olur hayatın gölgesinde değil de bizzat hayatın içinde yaşarsınız…