Bu durumdan şu sonuca ulaşabiliriz demek ki; “aşık mıyım?”
Bir doktora gidip “deli miyim?” diye sorsanız, şu cevabı verir: Deli olsaydınız bu soruyu sormazdınız!
Bu durumdan şu sonuca ulaşabiliriz demek ki; “aşık mıyım?” diye sorarsanız, verilecek cevap da buna benzeyecektir. Aşık olsaydınız, bu soruyu sormazdınız!
Geçenlerde bir dostum, (doktora belirtilerini söyler gibi) yaşadığı birkaç hissi söyleyip, bana aşık olup olmadığını sordu. Onu gördüğünde içinin bir tuhaf olduğunu, çok çekici bulduğunu, akşam yatmadan önce mutlaka bir kere onu düşündüğünü anlattı. Bunların üstüne de sordu: Sence aşık mıyım? Bilmem!
Bu sorunun cevabı insanın içinde gizlidir. Bu soruyu aklından geçiriyor veya çevrendekilere danışıyorsan, muhtemelen değilsindir.
Kalbinin orta yerinde başlayan ateş, etrafını alev alev sarmamışsa; ruhunun her tarafında ızdırap hissetmiyorsan; onsuz kalmak ölüm gibi gelmiyorsa, aşık değilsindir sanırım.
Aslında aşkın tanımını yüzlerce yıldır şairler, filozoflar, ressamlar, besteciler ve neredeyse herkes tarafından yapılmıştır. Ancak bunun kesin ve çizgilerle net olarak belirlenmiş bir açıklaması olmuyor.Aşkın pek çok çeşidi var, hislerimiz bunlardan birine denk gelebilir. Bu cümle tam olarak doğru olmadı sanırım. Aşkın pek çok çıkış kaynağı var. Sizin hissettiğiniz ve adına aşk dediğiniz duygu, bu sebeplerden birine bağlanıyor olabilir. İşte, bu cümle daha doğru oldu!
Aşk sizi ele geçirdiğinde, bir çocuğun oyuncağıyla oynadığı gibi hoyrat davranır. Her yanınızı çekiştirir, şarkı söyleyerek yerden yere vurur, kendi zor yürüyor olmasına rağmen yerden sürükleyerek götürmeye çalışır, kolunuzu koparır. Ardından size yemek yedirmeye ve hatta ayağında sallamaya çalışır. Uyumazsanız kızar, iki de tokat atar. Aşk, pençesine düşene acımaz çünkü bu onun varoluş şeklidir.
Her şeye rağmen, yeryüzünün en gizemli ve tatlı acısıdır. Bence her insan en az bir kere aşık olmalı ve en az bir kere şöyle doyasıya aşk acısı çekmelidir. Bunu tatmadan ölmek, hayattan 1-0 mağlup ayrılmak gibidir. İnsanın canı bazen aşık olmak ister. Bir kere o duyguyu tattıysan, nasıl olduğunu biliyorsan, canın çeker. Tereyağlı İskender gibi, bir külah dondurma gibi, kışın ortasında çilek istemek gibi; can bu, bazen aşk çeker!
Üstteki paragrafı okuduktan sonra, kendime güldüm. Demek insan her gün aşk yazınca, yemeği bile oraya bağlayabiliyor. Deli miyim, neyim?.....
diye sorarsanız, verilecek cevap da buna benzeyecektir. Aşık olsaydınız, bu soruyu sormazdınız!
Geçenlerde bir dostum, (doktora belirtilerini söyler gibi) yaşadığı birkaç hissi söyleyip, bana aşık olup olmadığını sordu. Onu gördüğünde içinin bir tuhaf olduğunu, çok çekici bulduğunu, akşam yatmadan önce mutlaka bir kere onu düşündüğünü anlattı. Bunların üstüne de sordu: Sence aşık mıyım? Bilmem!
Bu sorunun cevabı insanın içinde gizlidir. Bu soruyu aklından geçiriyor veya çevrendekilere danışıyorsan, muhtemelen değilsindir.
Kalbinin orta yerinde başlayan ateş, etrafını alev alev sarmamışsa; ruhunun her tarafında ızdırap hissetmiyorsan; onsuz kalmak ölüm gibi gelmiyorsa, aşık değilsindir sanırım.
Aslında aşkın tanımını yüzlerce yıldır şairler, filozoflar, ressamlar, besteciler ve neredeyse herkes tarafından yapılmıştır. Ancak bunun kesin ve çizgilerle net olarak belirlenmiş bir açıklaması olmuyor.Aşkın pek çok çeşidi var, hislerimiz bunlardan birine denk gelebilir. Bu cümle tam olarak doğru olmadı sanırım. Aşkın pek çok çıkış kaynağı var. Sizin hissettiğiniz ve adına aşk dediğiniz duygu, bu sebeplerden birine bağlanıyor olabilir. İşte, bu cümle daha doğru oldu!
Aşk sizi ele geçirdiğinde, bir çocuğun oyuncağıyla oynadığı gibi hoyrat davranır. Her yanınızı çekiştirir, şarkı söyleyerek yerden yere vurur, kendi zor yürüyor olmasına rağmen yerden sürükleyerek götürmeye çalışır, kolunuzu koparır. Ardından size yemek yedirmeye ve hatta ayağında sallamaya çalışır. Uyumazsanız kızar, iki de tokat atar. Aşk, pençesine düşene acımaz çünkü bu onun varoluş şeklidir.
Her şeye rağmen, yeryüzünün en gizemli ve tatlı acısıdır. Bence her insan en az bir kere aşık olmalı ve en az bir kere şöyle doyasıya aşk acısı çekmelidir. Bunu tatmadan ölmek, hayattan 1-0 mağlup ayrılmak gibidir. İnsanın canı bazen aşık olmak ister. Bir kere o duyguyu tattıysan, nasıl olduğunu biliyorsan, canın çeker. Tereyağlı İskender gibi, bir külah dondurma gibi, kışın ortasında çilek istemek gibi; can bu, bazen aşk çeker!
Üstteki paragrafı okuduktan sonra, kendime güldüm. Demek insan her gün aşk yazınca, yemeği bile oraya bağlayabiliyor. Deli miyim, neyim?.....
!!Uyari!!
RSS 2.0
Gösterim :
