Hayat Birbiri ardına açılan kapıların arasında yapılan bir yürüyüş misali.. Bir sonraki kapıda bizi nelerin beklediğini öğrenmekiçin kapıları açmaya devam etmek zorundayız. Bazen, dert kapılarında esen fırtınalarda üşüyerek, Bazen de mutluluk meltemlerini ruhumuzda hissederek.. EVET! .. Çok yolculuklar yapıyoruz, bizi nereye çıkaracağını bilmediğimiz.. Sahi yolculuk nereye? NOT: Bir yolki, kalpsizlere kapalı. Bir yol ki, kalbi yok, insanlara kapalı.. Bir misafir odası benim küçücük kalbim. Lakin her misafiri hemen kabul eylemez. Biraz hırçın ve mağrur, bu esrarlı mabedin, Kapalı kapıları, her gelen pek giremez.. Öyle bir odaki, bu hiç bir eşya yok bomboş. Yalnız bir köşesinde vuran küçük bir saat. Kapıları kapalı, üstelik bir hayli loş. Bu kasvetli odaya verir bir parça hayat, Bu misafir odası:Bir misafir bekliyor. Köşede duran saat vuruyor tik-tak, tik-tak Gelecek diye heran günlere gün ekliyor. Öyle bir misafir ki;Bir daha hiç çıkmayacak! ... NOT: GEL! .Kalbimin bir ömür misafiri OL
!!Uyari!!
RSS 2.0
Gösterim :
