Akıttığım gözyaşlarımla temizliyorum anılarımı çok narin birşeymiş gibi dikkatlice. bir tebessüm sonbaharda kuruyan yaprak misali sararıp konuyor dudaklarıma.artık acı ve tatlı anıları anmamaya and içiyorum, günahından sevabına yaşadığım anları..ve artık derinden bir nefes alarak çektiğim sigaranın dumanı yükselirken semaya, farazilerle şekillendirdiğim izlerden masalımızı yaratmıyorum.hayaller alemine dalarken gökyüzünün o ölüm karası siyahında, yıldızlara adını kazımıyorum.hatta hayalimde beliren suretini boğasım geliyor muntazaman.
her zaman olduğu gibi burdayım olduğum yerde.. ama sen bunun farkında bile değilsin velev ki bunun için çabalamıyorum.bazen düşünüyorum nerde yanlış yaptım diye.yanlış olan hangimiz? düşünüyorum içinden çıkılmaz bir hâl alıyorum.aklımdaki sınırsız sorulara yetişemiyor cevaplarım.ağzım küfür kokuyor üstelik tiksiniyorum.sen hayatına kaldığın yerden devam ediyorsun beni her gün hayretler içinde bırakarak.gözümde büyüttüğüm sen gün geçtikçe küçülüyor kola konan sinek kadar değersizleşiyorsun anbean. ve üzerine basıp geçerek hayatıma devam edeceğim ben biliyorum.ama sen mutlu ol olur mu? arkada kalan şahıs kendi içinde önemini buldu artık daha başka bakıyor dünyaya.senin ne düşündüğün benim umrumda değil.şunu biliyorum ben iyi bir insanım.iyiler her zaman kazanır derler ya işte o hesap ben seni silerek hayatımdan kazandım bunu.çünkü sen kazanıldığında huzur veremeyecek kadar değersiz bir insansın.çünkü sen savruk ve bir o kadarda saçma hayatına düzen veremeyecek kadar korkaksın !

BeNZeR KoNuLaR iLGiNiZi ÇeKeBiLiR