Bugün yapmamam gereken birşey yaptım.. Seni seyrettim uzaktan, hiç farkında olmadın sen. Öylece baktım gözlerine, gözlerimiz birbirine hiç değmedi ama ben senin gözlerinin yeşilini yıllar sonra bir kez daha gördüm. Sende bana ait bir parça var hala, gülümsemenin altındaki hüznünden anladım.. Seni seyrettim saatlerce..Hepsi bir hayal olabilir, hepsi aklımın oyunlarından ibaret de olabilir. Tabii onca yolu gidip seni gerçekten izlemişte olabilirim.. "ama hala beyaz en çok sana yakışıyor :)"

Beni kandırıyordur belki düşüncelerim bile,kim bilir?... Garip bir hal.. Ansızın içime bir sıkıntı düşüyor, elimi uzatıyorum. Görüyorum ki, siyahtasın. Hissediyorum bazen acını, kalbinin içinde dolaşan o sızıyı.. tıpkı hep olduğu gibi çocuk heyecanlarını hissediyorum Kader belki de bizi birlikte yazmadı..  Sence yazmış mıdır? Diyorum ya, hepsi basit bir tesadüf, hepsi saçma bir kurgu da olabilir.

Şimdilerde hiç dokunmadığım bir ele, dokunduğumu varsaymak küstahlığındayım.. Acaba,Hiç konuşmadan anlaşabilir miydik seninle? Sadece gözlerimizle anlatabilir miydik isteklerimizi? Sen beni, benim seni görebildiğim kadar iyi görür müydün?

Sen bendeki herşeyi, benim sendeki herşeyi hissettiğim gibi hissedebilir miydin? Seni seyrettim uzaktan bugün, kendi düşlerindesin hala.. Bir yaprak gibi savruluyorsun seçimlerinin,tercihlerinin dışında. Özgür sanıyorsun kendini, asiliğinden uçabildiğini düşünüyorsun. Oysa hala gözün alabildiği kadar yukarıdasın, hala aklın alabildiği kadar yerlerde.. İzledim seni; yürüşünü, gülüşünü, varlığının varoluşuna tanık olmak istedi bugün canım..

Bir oraya bir buraya koşturmalarını.. O küstah tavrınla ortalıkta öylece gezmek herşeyi yok saymana sebep olamıyor,bugün hüznünde gördüm.. Senin içindeki çocuğu bir tek ben görmüştüm oysa, bir benim yanımda aslında hiç büyümemiştin.. Başını dizlerime koyup uyuduğunda elimi sıkıca tutuşlarından anlardım. O küstah duruşunun altında sakladığın çocuğa baktım bugün, hala yaşıyor. Dedim ya onu birtek ben gördüm, onu birtek benim yanımda varettin çünkü..

Şimdilerde her kim uykuna eşlik etmeye çalışıyor olursa olsun; ya da tek başına bir yastığa sarılıp, kısa ve soğuk bir uykuya bile hasret kalarak gözlerini tavana diktiğini biliyorum. Seni en iyi ben biliyorum.. Seni seyrettim bugün uzaktan, taaki elinde kahveyle yanıma gelen patavatsız bir kelebek büyüyü bozana dek!.. Bir kahveyle bozuluyorsa her şey, bir duble rakıyla da düzelir belki diyorum ama sanırım bunu 1 hafta ertelemem gerekecek :)

Bir koyu sohbete bakıyorsa hikayemiz, bizde anlatır gideriz :) Sen ve ben, bir yerlerde karşılaşmaya hazır olduğumuzda; kısmet bu ya, önümüze mutlaka birileri çıkar. Aşka giden yolu kapatırlar belki, kader kendi yazdığı masalı bozar. Masal kitaplarda kalır, dillere düşen efsaneye dönüşür herşey..

BeNZeR KoNuLaR iLGiNiZi ÇeKeBiLiR