Daha küçükken Çikolata gibi tatlı Ve rengide koyu; Ağızda eridikce yemeden durulmayan Bir tadı olmalıydı. Ben sevdanın tadını Hep tatlı sanırdım Bitip tükenmeyen insanı yoketmeyen O yüzden hiç istemezdim bitmesini Yediğim çikolatanın Ne kadar yavaş yesem de biterdi; Elimde olmadan; Üzülürdüm. Oysa... Özlemekmiş sevda bazen, Bazen de yağmurun sesini dinlerken Onu hissetmekmiş Yalnızlıkmiş sevda Tutsaklıkmış; Bazen de özgür olmak isteyenın Ruhunda esaret bırakan; Yaralayan Çaresizlıkmiş; İlacı olmayan Ve anladim ki; Sevda!.. Tüm bitmesini istemediğim Çikolatalar da saklıymış...